Terugkijkend op mijn blogs, vertel ik vooral over het leven in Parijs en de rare gewoontes van de Franse. Maar ik zit hier als au pair, dus wordt het tijd dat ik jullie iets meer vertel over wat ik allemaal doe. Dus deze keer een informatieve blog;)

Een van de leuke dingen van het werk als au pair is dat mijn week er elke keer anders uit ziet. Niet alleen omdat ik met kinderen werk, maar omdat mijn werkschema elke week verschilt. Op maandag en donderdag moet ik om half 12 de kinderen van school halen om thuis te lunchen. Het is een ware goocheltruc om ieder kind op de juiste school te krijgen op de juiste tijd en de jongste in bed te leggen( de twee oudste gaan 2 halve dagen naar Nederlandse school). Daarna breng ik of de moeder de kinderen naar school en gaat de jongste naar bed. Na zijn dutje hebben we nog even de tijd om te spelen en dan is het alweer tijd om de andere van school te halen. Dus om half 5 sta ik met een tas vol gouter (vier-uurtjes) bij de school. Dan naar huis en dan is mijn werkdag officieel afgelopen.

Op dinsdag en vrijdag ga ik naar school. Ik hoef dan pas om 3 uur terug te zijn en regelmatig pas om half 5. Op deze dagen ga ik vaak na school iets cultureels doen, althans in de winter. De afgelopen weken heb ik de uurtjes na school vooral doorgebracht in een parkje in de zon of in een Starbucks met klasgenootjes. Dan volgt hetzelfde schema als op de maandag en donderdag, behalve dat ik de kinderen op dinsdag nog naar tennis moet brengen.

De woensdag is voor veel au pairs de langste (zwaarste?!) dag in de week. Franse kindjes zijn de hele dag vrij op woensdag. Maar denk maar niet dat ze speelafspraken hebben bij vriendjes. Woensdag staat voor veel kinderen volgepland met activiteiten zoals muzieklessen en sportlessen. De metro's in Parijs zitten op woensdag vol vermoeide au pairs die de kinderen bij elkaar proberen te houden. Gelukkig kan ik ze met de auto naar de sportles van de jongste brengen en naar de zwemles van de twee oudste. Maar vaak hoef ik alleen de middag te werken. Woensdag is mijn vaste bakdag. Ik bak elke week een taart, cake of koekjes voor de kindjes. Soms met hun hulp, totdat ze er weer genoeg van hebben en ik het alleen kan opknappen.

In het weekend zijn veel au pairs vrij. Sowieso doe ik door de week veel dingen met vriendinnen en ik probeer ook regelmatig doordeweeks met ze af te spreken, maar in het weekend ben ik bijna constant in Parijs te vinden. Ik heb hier al een routine ontwikkeld, maar realiseer me (vooral met het mooie weer) wat een geluk ik heb om in Parijs te zitten. Het zijn juist de kleine dingen die het hier zo leuk maken. Grappige momenten met de kindjes ( 'oh wat schattig, een mama hondje met een baby.' Of te wel een golden retriever en haar 'baby' de teckel, volgens de jongste), gezellige lunches bij Amerikaanse diners met klasgenootjes ( OH MY GODDD, op zen Amerikaans. Afhankelijk van de intonatie een negatieve, ongelofelijke verhaal of een positieve, verassend verhaal) en lekker picknicken in het park met vriendinnen (boterkoekjes met Nutella, stokbrood met kaasjes en zon). Ik vind het hier prima en ik ben blij dat ik nog drie maanden te gaan heb. Maar om het allemaal nog leuker te maken krijg ik de komende 4 weekeindes bezoek uit Nederland. De kers op de taart...

A bientôt a Paris,

Bisou Dieuwertje